درسی مهم دربارهٔ خانه‌های 13، 14، 15 و 16 زایچه

خانهٔ 13 آینهٔ زایچه است و خانهٔ 14 پشت آینه. مثلاً آینه‌ای که چهره‌تان در آن دیده می‌شود خانهٔ 13 است؛ ولی پشت آینه هم چیزی هست که نمی‌بینیم ولی هست؛ آن 14 خواهد بود.

درسی مهم دربارهٔ خانه‌های 13، 14، 15 و 16 زایچه

خانهٔ پانزدهم عصارهٔ آینه و پشتِ نادیدنی آن، هر دو، است.

خانهٔ 13 استواری سمت راست زایچه و خانهٔ 14 استواری سمت چپ آن را نگه می‌دارد. هر دو ستون‌اند و ستون بزرگی که پس از این دو پدید می‌آید خانهٔ 15 است. شانزدهم ارجی ندارد، چون شکل 16 گونه‌ای ناقص شمرده می‌شود؛ هنگام خواندن باید خوانده شود، ولی اهمیت چندانی ندارد.

برخی دوستان خانهٔ شانزدهم را بسیار برجسته کردند، بزرگان ما هم، و گفتند از آن چیزها و کارهایی بیرون می‌آید که در اندیشهٔ انسان هم نیست، چون فرجام است؛ از این رو فرجام هر خانه با آن دانسته می‌شود.

خانهٔ شانزدهم فرجام هر خانه را می‌گوید؛ فرجام کل زایچه را هم می‌گوید.

خانهٔ 13 ستون سمت راست است.

خانهٔ 14 ستون سمت چپ است.

اشکالی که در آن‌ها می‌آیند استواری آن ستون را نشان می‌دهند؛ سپس شکل تازه‌ای که پس از ضرب اشکال سیزدهم و چهاردهم پدید می‌آید پانزدهم می‌شود و 15 ستونی استوار است. چون خانهٔ 15 ستون فقرات است، در هر پرسش خانهٔ 15 را ببینید؛ بی آن کار پیش نمی‌رود.

اکنون باید بر خانهٔ سیزدهم تمرکز کرد.

پادشاه یا یاور خانهٔ نخست است. منظور از یاور این است که هرگاه خانهٔ نخست را ببینید

همهٔ خانه‌های آتشی که ببینید به خانهٔ سیزدهم بسته‌اند

همهٔ خانه‌های بادی که ببینید، مانند خانه‌های دو و شش و مانند آن، پادشاه و یاورشان خانهٔ چهاردهم است.

یاور خانه‌های آبی خانهٔ 15 است و برای همهٔ خانه‌های خاکی خانهٔ شانزدهم پادشاه است.

منظور از یاور چیست؟ تنها اینکه وقتی هر خانهٔ آتشی را می‌بینید، یک بار به خانهٔ سیزدهم هم نگاهی بیندازید: خانهٔ سیزدهم، که فرمانروا، پادشاه، بزرگ و مانند پدرِ آن است، چه می‌خواهد بگوید؛ آیا آن هم درست است، نیک است، در پرسشی نیک یاری می‌کند، پاسخی خوب می‌دهد، همراهی می‌کند. همهٔ این چیزها با هم خوانده می‌شوند.

خانهٔ سیزدهم خواستهٔ انسان را هم می‌گوید؛ یعنی خواستهٔ این کسی که اکنون روبه‌رو نشسته چیست. خواسته یعنی خواستن چیزی، آرزوی کسی.

چهاردهم می‌گوید آیا چیزی که می‌خواست به او می‌رسد یا نه؛ یعنی از 13 خواستن، و از چهاردهم اینکه آن خواسته برآورده می‌شود یا نه. در 13 تنها اندیشهٔ خواستن نهاده شده؛ اینکه به دست آمده یا نه، از چهاردهم است. و پانزدهم، که از ضرب این دو پدید می‌آید، همهٔ زایچه به آن بسته است؛ مانند قاضی است و خانهٔ پانزدهم را میزان هم می‌گیرند.

خانهٔ پانزدهم چیست؟ خانهٔ 15 مانند گرفتن عصارهٔ هر چیزی است.

اینکه خانهٔ 15 چگونه به کار می‌رود را جلوتر خواهیم دانست.

وقتی کسی می‌آید و پیش ما می‌نشیند، از خانهٔ 13 می‌بینیم خواسته و آرزویش چیست. اکنون مثالی بفهمید: انکیس در خانهٔ سیزدهم آمده. حالا به دایرهٔ سکن بازمی‌گردم: انکیس در سکن مالک کدام خانه است؟ هفتم. یعنی در آرزوی این شخص کاری از کارهای خانهٔ هفتم هست، چه خواهان وکیل باشد، چه دعوای حقوقی و چه همسر.

فرض کنید نقی آمده که مالک خانهٔ خودش است؛ آن‌گاه خواستهٔ انسان دربارهٔ ذات خود اوست؛ یعنی برای خود چیزی می‌خواهد: پیشرفتش، بالندگی‌اش، یا دگرگونی‌ای در سرنوشت و نصیبش.

فرض کنید حمره در 13 آمده؛ حمره بنا بر سکن مالک خانهٔ هشتم است. به آن خانه نمی‌رویم؛ تنها از این‌جا می‌فهمیم که یا خواهان وام است، یا گونه‌ای تبهکاری، یا ترسی هست که نمی‌گذارد آرام بگیرد. این خواسته شد. اکنون به خانهٔ چهاردهم بیایید؛ چهاردهم می‌گوید خواستهٔ مطلوب به او می‌رسد یا نه،

روش این است: فرض کنید بیاض در سیزدهم آمد؛ به او گفتید خواسته‌ات سفر خارجی است — بنا بر سکن از آنِ خانهٔ نهم است. اگر گفت آری، خواسته‌ام همین است، همراهش خانهٔ چهاردهم را بخوانید. درونش را ببینید: اگر عقله در آن افتاده باشد، یعنی خواسته از آنِ اوست ولی به این آسانی برآورده نمی‌شود، چون عقله آمده. او تنها خارج را خواسته بود؛ اینکه به خارج می‌رسد یا نه — عقله آمده و این‌جا عقله انکار می‌کند.

اکنون پس از ضرب این دو چه پایین می‌آید؟ اگر نیک باشد راهی آسان نشانتان می‌دهد؛ اگر بد باشد هم می‌گوید پیش رو جز دشواری نیست.

درس‌های پیشین را در ذهن مرور کنید، آن‌جا که گفته شد

سمت راست زایچه خودی‌ها و سمت چپ بیگانگان‌اند،

سمت راست خاندان مادری شماست و سمت چپ خاندان پدری.

خانهٔ سیزدهم را ببینید: قبض الخارج در آن است که بنا بر دایرهٔ سکن مالک خانهٔ سوم است. مالک خانهٔ سوم یعنی خواستهٔ این شخص اکنون دربارهٔ خواهران و برادران، خویشان یا رفت‌وآمد است. خواسته‌اش بیرون از این سه نیست؛ یعنی چیزی را از این سه کار می‌خواهد.

ولی نباید یکراست به خانهٔ سیزدهم رفت؛ تنها خواسته‌اش را در ذهن نگه می‌داریم. زایچه را از خانهٔ نخست، طالع، بخوانید؛ طالع به ما می‌گوید، و روشی که برای دریافتن رازِ دل از طالع گفتم همان می‌گوید در دلش چیست. به خانهٔ چهاردهم بنگرید: خواسته‌ای که دارد به دستش می‌رسد یا نه؟ شکل فرخنده است ولی خارج؛ یعنی می‌رسد، ولی پس از اندکی دیرکرد. و اجتماعی که از ضرب هر دو در خانهٔ 15 پدید آمده بسیار فرخنده است؛ یعنی کارش آسان خواهد شد.

مردم معمولاً شکلی خوب در خانهٔ شانزدهم می‌بینند و می‌گویند فرجام زایچه خوب است؛ این سخنی سطحی است. هر خانه هم فرجامی دارد و شکل شانزدهم فرجام هر خانه را می‌گوید.

این‌جا در ذهن داشته باشید که حتی اگر فرجام خانه‌ای خوب به نظر آید، نتیجهٔ نهایی را فرجام زایچه می‌گوید؛ تنها به فرجام خانه بسنده نکنید. آن را مانند فیلمی بفهمید که آغازش بسیار خوب است ولی در پایان قهرمان کشته می‌شود، یا در آغاز قهرمان در تنگنای سختی است ولی سرانجام پیروز می‌شود.

در زندگی هزاران رویداد هست که زن و شوهرهای بسیاری 20 یا 25 سال در پیوند زناشویی می‌مانند، ولی گاهی پس از این همه مدت هم جدا می‌شوند. نمونه‌اش بیل گیتس پیش روی ماست.

و زندگی زناشویی برخی در آغاز بسیار دردناک است، ولی در واپسین دورهٔ زندگی خوش و آسوده می‌زیند.

همچنین گاهی آدم با کسی شریک می‌شود؛ مدتی بسیار خوب پیش می‌رود، ولی پس از چندی کار به دعوا و کلانتری و دادگاه می‌کشد.

==========================================

حمره… جن

اجتماع… آسیب

فرح… چشم‌زخم جنی

انکیس… سایه، بند

طریق… تعویذ، اثرها

جماعت… بند، جادو

این‌ها همه با کارهای روحانی پیوند دارند

جز این‌ها هیچ شکلی با چیزی روحانی پیوند ندارد؛ و هنگام پاسخ آن‌ها را درهم نکنید؛ هر چیز را با همان که پیوند دارد نگه دارید.

* برای آسیب تنها اجتماع است.

* برای بندِ سایه تنها انکیس است.

* برای تعویذ و اثرها تنها طریق است.

نه اینکه همه را در یک جا گرد آورید؛ نه.

هیچ چیز آن جابه‌جا نشود؛ هر چه به چیزی منسوب است همیشه همان‌گونه می‌ماند و از آغاز همین‌گونه بوده است.

==============================

اشکال منسوب به ستارگان
نصرة الخارج و قبض الداخلخورشید
بیاض و طریقماه
حمره و نقیبهرام
قبض الخارج و عتبة الخارجرأس و ذنب
لحیان و نصرة الداخلمشتری
انکیس و عقلهزحل
اجتماع و جماعتعطارد
فرح و عتبة الداخلزهره

اشکال منسوب به زحل

انکیس و عقله‌اند

2. اشکال منسوب به مشتری لحیان و نصرة الداخل‌اند

3. اشکال منسوب به مریخ

حمره و نقی

4. اشکال منسوب به خورشید

نصرة الخارج و قبض الداخل

5. اشکال منسوب به زهره

فرح و عتبة الداخل

6. اشکال منسوب به عطارد

اجتماع و جماعت

7. اشکال منسوب به ماه

بیاض و طریق

8. اشکال منسوب به رأس و ذنب

قبض الخارج و عتبة الخارج‌اند

رأس و ذنب دو بخش یک پیکرند: یکی دهان و دیگری دم

اکنون پرسش این است که آن یک پیکر کدام است؛ آن را برج دلو بنامید، یعنی دو شکل دلو که از نظر اثر نحس خارج‌اند. دهان را قبض الخارج و دم را عتبة الخارج بنامید. امیدوارم سردرگمی‌تان برطرف شود.

خورشید: آبرو، پدر

ماه: کارهای خانه، مادر

عطارد: نوشتن، زبان، مغز

زحل: دیرکرد

بهرام: خشم

زهره: مهر

رأس و ذنب: تباهی از هر گونه

مشتری: ثروت، قانون